XIX Zasady: - pełnej wolności gospodarczej - prywatnej własności - nieingerencji państwa w życie gospodarcze Przedstawiciele A.
Smith, D. Ricardo(twórca teorii kosztów komparatywnych) Państwo powinno tylko zapewniać przestrzeganie własności prywatnej i swobód obywatelskich; mniej nakazów Doktryny społeczno-ekonomiczne koniec XIX w.
Autor : Adam Data : 18.03.2009
- marksistowski socjalizm i komunizm (ustanowienie dyktatury proletariatu, zalecenie walki klas)
- socjalizm reformistyczny(E. Bernstein)(problemy rozwiązywane parlamentarnie, a własność prywatna powinna istnieć)
- chrześcijańska doktryna społeczna papież Leon XIII wydaje encyklikę Rerum Novarum będącą fundamentem tej doktryny; solidaryzm społeczny, popiera rozwój kapitalizmu
Pocz.
- uwarunkowania organizacyjne (organizacja i struktura podmiotów działających w Carrefour gospodarce)
- uwarunkowania przyrodniczo-techniczne (poziom techniki i stopień opanowania technologii itp. )
Otoczenie bliższe (mikrootoczenie) stanowią uwarunkowania sektorowe (branżowe), które wyznaczają:
- specyfika rynku branżowego (prawa popytu i podaży, atrakcyjność rynku, reguły gry rynkowej, struktura potrzeb, specyfika klientów itp. ),
- specyfika konkurencji (ilość, rodzaj konkurencji, pozycja rynkowa firmy w sektorze, rodzaj nabywców lub dostawców, groźba nowych wejść, groźba pojawienia się substytutów itp. ),
- specyfika regionu działalności oferenta usług finansowych.
Zmienne niezależne:
Obejmują przede wszystkim czynniki składające się na otoczenie ogólne, a więc: liczbę i strukturę ludności, wielkość i strukturę dochodów, przepisy prawne, ogólną politykę monetarna i podatkową itp. Brak możliwości wywierania wpływu na te warunki nie oznacza jednak, że przedsiębiorstwo może ich nie brać pod uwagę. Poznanie tych warunków pozwala, bowiem na ustalenie ich wpływu na otoczenie rynkowe, co przyczynia się do zmniejszenia stopnia niepewności w działaniu firmy. Zmienne zależne:
Obejmują głównie te elementy otoczenia rynkowego, które wynikają ze zwyczajów i życzeń konsumentów, ich potrzeb i postaw w zakresie zakupu towarów. SEGMENT , SEKTOR , GRUPA STRATEGICZNA
Sektor i segment to pojęcia leżące na styku zarządzania oraz marketingu. Sektor to grupa przedsiębiorstw
wytwarzających wyroby lub usługi o podobnym przeznaczeniu, natomiast segment to względnie jednolita
(homogeniczna) grupa nabywców, który mają podobne potrzeby i podobnie reagują na określone synonimy działania
marketingowe
Grupa strategiczna
Michael E.
